Testujemy kamerę Sony HDR-XR155E

08.09.2010 

Testowana kamera należy do nowej generacji amatorskich kamer HD, które dzięki rozszerzeniu mocy obliczeniowej procesora wyposażone zostały w inteligentne funkcje automatyki, a osiągnięcia technologii pozwoliły na daleko posuniętą miniaturyzację przy zachowaniu pełnej funkcjonalności. Kamera HDR-155 rejestruje materiał filmowy w formacie HD i STD na wewnętrznym dysku twardym o pojemności 120 GB i na karcie pamięci MS/SD. Tak jest – także na karcie pamięci SD. Nie jest to pomyłka, lecz właściwy krok konstruktorów, sankcjonujący powszechną popularność tego nośnika danych. Jeśli dodamy do tego jasny obiektyw o 25–krotnym zakresie optycznej zmiany ogniskowej i znakomity dwustopniowy stabilizator obrazu – otrzymamy produkt, który jest naprawdę godną uwagi propozycją dla szerokiego grona entuzjastów wideofilmowania.

 

Konstrukcja
Sylwetka jest klasyczna – typu „palm”. Kamera wyposażona jest jedynie w uchylny ekran LCD. Albowiem zgodnie z zapoczątkowaną kilka lat temu tendencją – wizjery zachowały jedynie produkty z najwyższej półki. Kamera jest wyraźnie mniejsza od zeszłorocznych odpowiedników, a co ważne – pomimo miniaturyzacji zachowała atrakcyjną, zwartą sylwetkę. Praktycznie wszystkie funkcje obsługiwane są poprzez ekran dotykowy LCD. Spełnia on jednocześnie rolę włącznika/wyłącznika – kamerę uruchamiamy otwierając go. Obiektyw zabezpieczony jest ręcznie otwieraną przesłoną. Tuż pod nim umieszczono mikrofon i dzięki temu – pomimo jego małych rozmiarów – praktycznie nie istnieje niebezpieczeństwo rejestracji zakłóceń wywoływanych przypadkowym dotknięciem opuszkami palców, jak to może mieć miejsce w wypadku, gdy mikrofon usytuowany jest na grzbiecie. Współpracę obiektywu z dodatkowymi nasadkami szeroko lub wąskokątnymi umożliwia odpowiedni gwint. Tył kamery zajmuje gniazdo akumulatora, obok którego umieszczono przycisk start/stop filmowania i przełącznik trybu pracy (filmowanie/fotografowanie). Uznanie należy się także dobremu wykonaniu manetki transfokatora – uchylna konstrukcja gwarantuje pełną kontrolę nad zmianami ogniskowej obiektywu podczas filmowania. Ta sama manetka umożliwia powiększenie wybranego fragmentu zdjęcia, wskazanego na ekranie podczas sesji przeglądania materiału fotograficznego. Rozmieszczenie gniazd nie budzi zastrzeżeń. Gniazda USB i HDMI znajdziemy pod uchylnym ekranem LCD. Gniazdo wymiennej karty pamięci MS Duo/SD/SDHC dostępne jest od spodu. Po otwarciu ekranu LCD uzyskujemy dostęp do (nielicznych) przycisków: przejścia do trybu odtwarzania, przejścia do automatycznego inteligentnego trybu filmowania/fotografowania oraz przycisku umożliwiającego automatyczne tworzenie kopii zapasowej materiału filmowego i fotograficznego. Specjalny przycisk umożliwia też wyłączenie kamery bez konieczności zamykania ekranu LCD. Tradycyjnie już dodatkowe przyciski: start/stop filmowania, zmiany ogniskowej i przejścia do menu HOME, emulowane są na ekranie dotykowym LCD. Wszystkich nastaw i regulacji dokonujemy za pomocą menu dostępnego na dotykowym ekranie LCD. Z uwagi na miniaturyzację, ikony reprezentujące przyciski są niewielkich rozmiarów i mogą niekiedy sprawiać trudności. Aby ułatwić obsługę kamery, została specjalnie wydzielona część menu – „Moje menu” – zawierająca sześć najczęściej używanych funkcji. Ich listę możemy zmieniać zgodnie z indywidualnymi upodobaniami. Menu właściwe podzielone zostało na dwie części: „Option” oraz „Home”. Menu „Option” związane jest bezpośrednio z filmowaniem/fotografowaniem i umożliwia dokonanie podstawowych regulacji parametrów kamery (regulacja ostrości, ekspozycji, balansu bieli, poziomu mikrofonu). Menu „Home” udostępnia wszystkie funkcje kamery. Tutaj zostały one podzielone na szereg grup, a dostęp do nich uzyskujemy za pomocą wirtualnego suwaka pojawiającego się po lewej stronie ekranu. Umożliwia on przejście do danej grupy funkcji lub przemieszczanie się wzdłuż wyświetlonej listy.
Film HD (proporcje obrazu 16:9) rejestrować możemy w jakości: FX (najwyższa jakość – 1920 x 1080, 24 Mb/s), FH (1920 x 1080, 17 Mb/s), HQ (wysoka jakość – 1440 x 1080, 9 Mb/s) oraz LP (wydłużenie czasu nagrywania – 1440 x 1080, 5 Mb/s). Należy pamiętać, że film o najwyższej jakości (FX) – z uwagi na ogromną przepływność strumienia danych może być zarejestrowany jedynie na płytach BD. W tym wypadku tracimy podstawową zaletę formatu AVCHD – możliwość tworzenia płyt DVD z materiałem HD, odtwarzanych za pomocą zwykłych napędów DVD. Film o standardowej rozdzielczości zrealizować możemy jedynie w jakości HQ (wysoka jakość, 9 Mb/s), przy czym należy jeszcze zadeklarować proporcje obrazu – 16:9 lub 4:3.
Na dysku twardym o pojemności 120 GB, w zależności od formatu i stopnia kompresji, możemy zapisać od 85 minut do 6 godzin 35 minut materiału filmowego. Zrealizowane ujęcia możemy przeglądać zgodnie z indeksem klatek filmowych, datą realizacji oraz indeksem twarzy (tylko dla aktywnej funkcji wyszukiwania twarzy).
Zakres ręcznych regulacji obejmuje korekcję ekspozycji w zakresie ± 15 jednostek, ustawianie ostrości i korektę balansu bieli. Specjalna funkcja umożliwia jednoczesną nastawę ostrości i ekspozycji przez wskazanie punktu na ekranie LCD.

Funkcje edycyjne i archiwizacja danych
Funkcje edycyjne kamery umożliwiają wstępne uporządkowanie materiału filmowego. Podstawowe to usuwanie zbędnych i dzielenie zrealizowanych ujęć na krótsze odcinki. Oba te procesy są nieodwracalne. Wybrany materiał filmowy możemy zorganizować w postaci listy odtwarzania – tylko jednej dla materiału HD i STD. Lista odtwarzania może zawierać maksymalnie 999 scen dla filmu wysokiej rozdzielczości i jedynie 99 dla filmu o standardowej rozdzielczości. Ponadto, materiału filmowego HD i SD nie możemy ze sobą mieszać. Listę odtwarzania możemy dowolnie modyfikować – dodawać/usuwać ujęcia, zmieniać ich kolejność. Należy jednak zwrócić uwagę, że podczas odtwarzania listy za pomocą kamery następuje chwilowe zamrożenie obrazu i dźwięku w miejscach łączenia ujęć. Zjawisko to nie występuje podczas odtwarzania oryginalnego materiału filmowego. Najistotniejsza jest jednak łatwość jego archiwizacji. W przypadku testowanej kamery materiał filmowy możemy kopiować na urządzenie zewnętrzne, łącząc dedykowany rejestrator VMC-UAM1 poprzez łącze USB. Proces obsługiwany jest przez przycisk Disc Burn. Do archiwizacji możemy użyć także komputera pracującego pod nadzorem oprogramowania PMB. Dodatkowo specjalna funkcja umożliwia kopiowanie materiału filmowego z dysku twardego kamery na wymienną kartę pamięci. Jest to podstawowa zaleta sprzętu wyposażonego w podwójny nośnik danych.
Dostarczone na płycie CD wraz z kamerą oprogramowanie PMB (Picture Motion Browser) umożliwia także prace edycyjne, tworzenie własnych płyt DVD i umieszczanie zarejestrowanych przez nas filmów na stronach internetowych.

Zdjęcie plenerowe, oświetlenie bezpośrednim światłem słonecznym. Duże kontrasty oświetlenia. Poprawna równowaga tonalna. Zachowana faktura ziemi, pni drzew i resztek śniegu.

Zdjęcie plenerowe, funkcja TeleMacro. Świetnie oddana faktura zeschłych liści. Pomimo występowania ogromnych kontrastów w oświetleniu, brak jakichkolwiek „wypaleń” obrazu.

Zdjęcie plenerowe, najdłuższa ogniskowa obiektywu, automatyczny balans bieli. Pomimo najdłuższej optycznej ogniskowej obiektywu system stabilizacji obrazu umożliwił realizację ujęcia z ręki.

Zdjęcie plenerowe, poranne słońce. Ostatni tegoroczny przymrozek. Aktywna funkcja inteligentnej automatyki. Skrajne nasłonecznienie nie spowodowało utraty szczegółów. Zwraca uwagę naturalne oddanie barw.

Fotografowanie
Kamera umożliwia także realizację cyfrowych fotografii. Zdjęcia możemy wykonać w jednej z czterech rozdzielczości (2048 x 1536 / 4:3, 2048 x 1152 / 16:9, 1600 x 1200 / 4:3, 640 x 480 / 4:3). Obraz o najwyższej rozdzielczości (3,1 miliona pikseli – znacznie większej niż rozdzielczość aktywnego obszaru czujnika obrazu) powstaje w wyniku aproksymacji pikseli ułożonych w ukośnych rzędach w matrycy ClearVid CMOS z technologią Exmor. Zdjęcia możemy wykonywać także podczas filmowania (tryb Dual Recording), jednak ich rozdzielczość jest niższa od maksymalnej – 2,1 miliona pikseli (4:3) lub 2,7 miliona pikseli (16:9). Podobnie podczas odtwarzania – wybrane kadry filmu mogą być przechwycone w postaci zdjęć o rozdzielczości 2,1 miliona pikseli (materiał filmowy HD) i 0,3 lub 0,2 miliona pikseli (materiał filmowy STD). Zdjęcia mogą być rejestrowane zarówno na dysku twardym, jak i na wymiennej karcie pamięci.

Wyniki testu
Kamera wyposażona jest w obiektyw Carl Zeiss Vario-Tessar o jasności f/1,8–3,2 i 25-krotnym zakresie zmian ogniskowej oraz przetwornik obrazu ClearVid CMOS, zawierający 4,2 mln pikseli. Do utworzenia kadru filmowego lub fotografii wykorzystywana jest zaledwie 1/3 powierzchni czujnika obrazu. Pozostała część jego wykorzystywana jest w procesie dodatkowej stabilizacji drgań. Rozdzielczość pozioma obrazu statycznego jest zależna od oświetlenia i – w trybie HD dla jakości FH (17 Mb/s) – zmienia się od około 970 linii przy oświetleniu 3 luksów do 1250 linii przy oświetleniu 50 luksów. Przetwornik obrazu ClearVid Kamera słynie z czułości – obraz o 50% kontraście uzyskuje się już przy oświetleniu nieco powyżej 3 luksów. Poziom szumów generalnie jest bardzo niski we wszystkich warunkach oświetleniowych i nieco wzrasta jedynie przy oświetleniu poniżej 10 luksów.
Zdjęcia testowe wykonałem głównie w trybie inteligentnej automatyki iA, chcąc sprawdzić postępy dokonane w tej dziedzinie, a także dlatego, że tryb automatyczny jest najczęściej używany podczas realizacji zdjęć reportażowych, gdy nie istnieje możliwość powtórzenia ujęcia. Obraz charakteryzuje się dużą wiernością i naturalnością odtwarzanych kolorów przy różnorodnym poziomie oświetlenia. Przy dużych kontrastach zawsze zachowana jest prawidłowa równowaga pomiędzy najjaśniejszymi i najciemniejszymi fragmentami obrazu. Wyrafinowana automatyka (rozpoznawanie charakteru sceny) sprawia, że zarówno ciemne, jak i jasne fragmenty obrazu zachowują szeroką gamę szczegółów. Kamera znakomicie radzi sobie podczas filmowania pod światło, co wskazuje na poprawnie automatycznie rozpoznane warunki oświetlenia i zastosowanie kompensacji oświetlenia tylnego. Przy normalnym poziomie oświetlenia nie zauważyłem żadnych problemów z automatyką ustawiania ostrości. Wysoko oceniam także system punktowej nastawy ostrości – niezastąpiony, gdy w kadrze występuje szereg planów wzajemnie nakładających się na siebie. Szczególnie przydatny jest przy zdjęciach z najdłuższą ogniskową. Funkcja punktowej nastawy ostrości i ekspozycji pozwala błyskawiczne dostosować parametry.
Kamera jest gotowa do filmowania już po trzech sekundach od włączenia. Zdjęcia możemy wykonać niemal natychmiast – opóźnienie filmowania po naciśnięciu przycisku start wynosi poniżej 1 sekundy. Po zakończeniu filmowania następuje uaktualnianie stanu dysku twardego, które trwa zaledwie kilka sekund.
Szczególna pochwała należy się dwustopniowemu stabilizatorowi drgań obrazu. Umożliwia on realizację zdjęć z ręki przy najdłuższej ogniskowej obiektywu. Mikrofon o zmiennej charakterystyce przestrzennej (Mikrofon Zoom) praktycznie nie rejestruje szumów własnych kamery. Dodatkowo prosta regulacja pozwala obniżyć czułość mikrofonu. Połączenie funkcji wykrywania twarzy (zapewniającej dodatkową regulację ostrości, koloru, ekspozycji) z automatycznym wykrywaniem uśmiechu (i oceną jego poziomu), umożliwiła wyposażenie kamery w „migawkę uśmiechu”. Funkcja ta stworzona została z myślą o amatorach zdjęć rodzinnych.
Dostarczony wraz z kamerą akumulator umożliwia realizację około 25 minut nagrań. Ładowanie akumulatora odbywa się w kamerze i trwa 135 minut. Specjalna funkcja wskazuje stopień rozładowania baterii.

OCENA KOŃCOWA: miniaturowa kamera amatorska, rejestrująca materiał filmowy HD i STD oraz fotograficzny na dysku twardym i wymiennej karcie pamięci MS PRO Duo/SD, przeznaczona dla szerokiego kręgu entuzjastów filmowania.

Zalety: wysoka czułość, funkcja inteligentnej automatyki.

Wada: obsługa menu z uwagi na miniaturowe ikony może sprawiać kłopoty.