Kamera JVC GZ-HM300 - test

26.08.2010 

W tegorocznej ofercie amatorskich kamer wideo wysokiej rozdzielczości pojawiła się rodzina niewielkich, lekkich kamer, wyposażonych w kompaktowy obiektyw KONICA-MINOLTA. Oferta jest bogata, obejmuje bowiem zarówno kamery zaawansowane – wyposażone w wysokiej czułości i rozdzielczości czujnik obrazu oraz łącze Bluetooth, umożliwiające współpracę z takimi urządzeniami jak Smartphone, GPS lub mikrofon bezprzewodowy, jak i modele najprostsze, dostępne dla każdego entuzjasty wideofilmowania. Inne wprowadzone udoskonalenia związane są z usprawnieniem technologii kompensacji drgań kamery. Ponadto, po raz pierwszy dostaliśmy do ręki kamery, w których wewnętrzny dysk twardy został zastąpiony pamięcią elektroniczną.

Budowa
Testowana kamera EVERIO GZ-HM300 jest najprostszym oferowanym modelem, którego cena powinna być skorelowana z poważnym ograniczeniem szeregu funkcji, dostępnych w modelach wyższej klasy. Przyjrzyjmy się, czy projektanci nie posunęli się zbyt daleko. Pierwsze zewnętrzne oględziny – tu wszystko jest w porządku, bowiem wszystkie modele kamer z nowej rodziny EVERIO GZ-HM charakteryzują się bardzo podobną, atrakcyjną, kompaktową obudową. Jest ona zaprojektowana tak, że niemal całkowicie mieści się w obejmującej ją dłoni. Pomimo braku ekranu dotykowego LCD, komfort obsługi osiągnięto dzięki zastosowaniu, współpracujących z ekranem LCD, uniwersalnych przycisków i oryginalnego laserowego manipulatora. I pierwsze zauważone oszczędności – brak dostępnej w innych modelach niewielkiej lampki doświetlającej LED i ręcznie zamykanej ochronnej przysłony obiektywu.

Plan ogólny, niebo bezchmurne. Znaczne kontrasty oświetlenia. Obraz poprawnie wyrównany tonalnie, jednak w cieniach następuje utrata szczegółów. 

Zdjęcie plenerowe, plan ogólny, oświetlenie bezpośrednim światłem słonecznym. Barwy oddane są naturalnie, pomimo że bezchmurne niebo wymusza nutkę zimnej dominanty barwowej.

Tuż poniżej obiektywu umieszczony jest mikrofon – brawo. W ten sposób zminimalizowano możliwość zakłóceń dźwięku, spowodowanych przypadkowym dotknięciem (jak to może mieć miejsce w wypadku umieszczenia mikrofonu na grzbiecie kamery). Nieco rozczarowuje natomiast, może nie tyle brak stopki dla dodatkowych akcesoriów, a przesuwny manipulator zmiany ogniskowej obiektywu – niezbyt wygodny w operowaniu. Gniazda, skupione w grupy, rozmieszczone są w różnych miejscach kamery. Zasilające i USB z tyłu, HDMI, komponentowe, AV pod ekranem LCD, kart pamięci SD u dołu, z prawej strony kamery. Oszczędności ciąg dalszy. Zrezygnowano z wyposażenia kamery w wewnętrzny dysk twardy lub pamięć wewnętrzną. Zamiast tego znajdziemy interesujące rozwiązanie – dwa gniazda wymiennej pamięci SD/SDHC. Wydaje się, że nie do końca wykorzystano możliwości, jakie daje to rozwiązanie. Jedna z kart pamięci mogłaby zastąpić pamięć wewnętrzną i to praktycznie o dowolnej pojemności. Niestety, producent potraktował obie karty pamięci jako ten sam typ nośnika i nie przewidział możliwości kopiowania materiału filmowego pomiędzy nimi. Jedyną korzyścią jest powiększenie (stosunkowo mniejszym nakładem środków finansowych) pojemności pamięci, dostępnej do rejestracji materiału filmowego (wymienne karty SD/SDHC o mniejszej pojemności są zdecydowania tańsze). Specjalna funkcja umożliwia automatyczne przejście do zapisu z jednej do drugiej karty pamięci, kiedy pojemność pierwszej już się wyczerpała.
Otwarcie ekranu LCD automatycznie uruchamia kamerę, zamknięcie ekranu powoduje przejście do stanu oczekiwania (szybkiego startu). Dodatkowo, kamerę można włączyć/wyłączyć dodatkowym przyciskiem, schowanym pod ekranem LCD. Rozmieszczone wokół tego ekranu przyciski uniwersalne i świecący niebieskim światłem manipulator laserowy, umożliwiają odtwarzanie materiału filmowego lub fotograficznego oraz obsługę menu. Dublują także przycisk Start/Stop filmowania i przesuwny manipulator zoom. Typowo dla firmy JVC – jednym z przycisków uniwersalnych wybieramy przejście do trybu ręcznego ustawiania parametrów. Zupełnie oddzielnie – na ściance kamery pod uchylnym ekranem LCD – znajdziemy przycisk przejścia do trybu odtwarzania, przycisk wyboru – Filmowanie/Fotografowanie, przycisk realizacji filmu przeznaczonego do wysyłania plików do serwisu internetowego YouTube (ten model kamery, w odróżnieniu od innych, nie obsługuje serwisu iTunes).
Kamerę wyposażono w szereg zaawansowanych funkcji – między innymi funkcję rozpoznawania twarzy, optymalizującą parametry pod kątem prawidłowego oddania barw skóry. Pozwala ona na powiększenie wybranego podczas odtwarzania ujęć portretu i zapisanie tak powiększonej serii obrazów w postaci nowego ujęcia, a także uruchomienie samowyzwalacza. Kamera umożliwia realizację filmowania poklatkowego. Nowością jest funkcja automatycznego filmowania po pojawieniu się ruchu w kadrze.
Zakres ręcznych regulacji obejmuje korekcję ekspozycji w zakresie ±6 jednostek, ustawianie ostrości i korektę balansu bieli. Przy ręcznych nastawach ostrości pomocna jest funkcja, wyróżniająca płaszczyzny ostrości wybranym kolorem.
Kamera wyposażona jest w reklamowany przez firmę JVC kompaktowy obiektyw (o 20-krotnym zakresie zmian ogniskowej) i czujnik obrazu o rozdzielczości zaledwie 1,36 miliona pikseli. Kamera rejestruje materiał filmowy HD wyłącznie w formacie MPEG-4 AVC/H.264.

Funkcje edycyjne i archiwizacja danych
Zakres dostępnych funkcji edycyjnych jest typowy dla tej klasy kamer. Wybrane ujęcia możemy podzielić i/lub trwale usunąć z karty pamięci – funkcja, która pozwala na rozsądne gospodarowanie pamięciami SD. Mamy także możliwość utworzenia nowego klipu filmowego z wybranej części ujęcia. W celu natychmiastowej prezentacji, wyselekcjonowane ujęcia możemy zorganizować w dowolnej kolejności w postaci listy odtwarzania – możemy utworzyć maksymalnie 99 oddzielnych list. Do listy odtwarzania możemy zaimportować ujęcia według daty, grupy lub zdarzenia, co znacznie przyspiesza proces jej tworzenia. Proces budowy takiej listy jest bardzo dobrze przemyślany – zawsze odbywa się w ramach jednego okna. Obejmuje on wyszukanie klipu źródłowego oraz umieszczenie go w wybranym miejscu na liście odtwarzania. Podczas odtwarzania nagranego filmu (lub listy odtwarzania) nie występuje chwilowe zamrożenie obrazu i towarzyszącego mu dźwięku. Specjalna funkcja umożliwia bezzakłóceniowe połączenie materiału filmowego, zarejestrowanego na obu kartach pamięci. Niestety – jak już wspomniałem – ujęć nie można kopiować ani przenosić z jednej karty pamięci na drugą. Funkcja ta niewątpliwie usprawniłaby operację wymiany zarejestrowanych materiałów, pomiędzy uczestnikami wspólnych sesji zdjęciowych.
Pliki wideo możemy uporządkować, przypisując ujęcia wybranemu tematowi (na przykład „dziecko”) z katalogu ZDARZENIE. Wybrany fragment filmu można przekonwertować do formatu akceptowalnego przez serwis YouTube.
Funkcje archiwizacji materiału filmowego zostały znacznie ograniczone. Kamera nie współpracuje z dedykowanymi urządzeniami (jak na przykład dysk twardy) poprzez łącze USB. Filmy i zdjęcia możemy przekopiować (także do komputera) jedynie przy pomocy dostarczonego oprogramowania Everio Media Browser.

Funkcje fotograficzne
Bardziej niż skromne. Rozdzielczość zastosowanego czujnika obrazu (niższa niż standard Full HD) umożliwia wykonanie zdjęć jedynie w najniższych rozdzielczościach: 1920 x 1080 (16:9), 1440 x 1080 (4:3) i 640 x 480 (4:3), w jednym z dwóch stopni kompresji (Fine i Standard). Na karcie pamięci, bez względu na rozdzielczość i stopień kompresji, można zmieścić maksymalnie 9999 zdjęć. Kamera umożliwia wykonanie serii zdjęć (z prędkością trzech zdjęć na sekundę). Możemy także przechwycić pojedyncze kadry filmu (w postaci obrazów) podczas jego odtwarzania. Zdjęcia możemy wybrać do druku zgodnie ze standardem DPOF lub bezpośrednio wydrukować na drukarce (standard PictBridge).

Wyniki testu
Kamera – z uwagi na zastosowany przetwornik obrazu o rozdzielczości zaledwie 1,36 miliona pikseli – umożliwia uzyskanie obrazu o statycznej rozdzielczości poziomej od około 400 do niemal 900 linii, przy oświetleniu zmieniającym się od 1 luksa do 50 luksów. Kamera jest czuła – obraz o akceptowalnym poziomie szumów i 50% kontraście (odstęp poziomu czerni od poziomu bieli: 100% – całkowita czerń, 0% – całkowita biel) uzyskuje się przy oświetleniu poniżej 5 luksów. Poziom szumów jest niski i nieco wzrasta jedynie przy oświetleniu od około 10 do 5 luksów. Obraz charakteryzuje się dużą wiernością kolorów we wszystkich testowanych warunkach oświetlenia, jedynie przy poziomach najniższych zauważalna staje się czerwona dominanta barwna. Obrazy plenerowe są naturalne o poprawnej rozpiętości tonalnej. W ciemnych partiach obrazu następuje pewna utrata szczegółów.
Dwustopniowy stabilizator obrazu umożliwia dodatkową płynną stabilizację ujęć przy filmowaniu szerokokątnym. Ta cecha kamery jest mocno reklamowana przez producenta. Jednak generalnie drugi stopień stabilizacji jest nadwrażliwy i nie należy go stosować przy długiej ogniskowej obiektywu. W rezultacie, wykorzystując standardowy stopień stabilizacji podczas filmowania przy długiej ogniskowej, należy zadbać o stabilne podparcie kamery.
 

Plener, maksymalne zbliżenie optyczne. Automatyczna ekspozycja. Konieczne było stosowanie podpórki. Niższa rozdzielczość obrazu sprawia, że faktura muru jest rozmyta. 

Plener, zbliżenie. Funkcja TeleMacro umożliwia wydzielenie pierwszego planu.

Kamera jest cicha – mikrofon praktycznie nie rejestruje szumów własnych kamery, jednak zdarza się, że rejestrowany jest dźwięk przycisku Stop filmowania.
Należy pamiętać o sformatowaniu karty SD/SDHC przed pierwszym użyciem.
Dostarczony wraz z kamerą akumulator umożliwia praktycznie realizację około 45 minut nagrań. Ładowanie akumulatora odbywa się w kamerze. Pełne naładowanie uzyskuje się po 160 minutach.
I ostatnia uwaga. Cena kamery jest zaledwie o 200 zł niższa niż następnego modelu HM330, który jest wyposażony we wszystkie funkcje, których brak zaakcentowałem. Tak niewielka różnica w cenie raczej nie uzasadnia tak dużych ograniczeń funkcji kamery.
 

Adam Biernat